Book

"Laten we eens een keer niets doen'

Niets doen, dat is zo verduiveld moeilijk. We zijn en blijven een calvinistisch landje en denken dat we moeten werken. Hard werken. Deze column is vooral ook een bericht aan mezelf ook, want ik ben geen haar beter dan al die andere workaholic ondernemers.

 

 Het klinkt natuurlijk wel stoer om te kunnen zeggen “ik ben always-on”. Vroeger wist niemand waar dat dan over ging. Je had niks bij je als je op vakantie ging. Ja, kwartjes voor de telefooncel op de camping. Maar toen kwam de helse mobiel, en kon je altijd gebeld worden. Maar die ging nog wel elke avond uit. Nog steeds overigens hebben veel ouderen de mobiel uit (om stroom te sparen) als ze niet hoeven te bellen. Maar bij de meesten en zeker bij alle jongeren, staat de telefoon altijd aan. Hetgeen betekent dat je altijd bereikt kunt worden per mail, whatsapp, twitter, facebook enzomeer. Dat lijkt een zegen, maar is natuurlijk in werkelijkheid een drama. Althans, als je er geen grip op hebt.

Als mensen je niet kunnen bellen zal er weinig mislopen. Net zo weinig als er vroeger misliep in de vakantie. Het allerergste dat ik eens meemaakte was dat na een lange vakantie in Joegoslavie bij terugkomst mijn grootvader was overleden, en begraven. Ik was niet bereikbaar dus. Dat was wel erg en jammer, maar niet dramatisch.

 

Maar nu leven vele mensen in de perceptie dat ze toch echt altijd bereikbaar moeten zijn. Dat in combinatie met de drang om altijd te werken maakt het leven tot een oneindige machine. En dat is dus helemaal niet goed.

in de periode dat ik een bedrijf in de VS had zag je daar al die hardwerkende mensen met hun hemd uit hun broek rondrennen en denken “hoe harder werken, hoe beter”. Maar dat is natuurlijk niet zo.

iedereen weet dat creativiteit en innovatie het meest gedijen ten tijde van nietsdoen. Onder de douche ontstaan de beste ideeen en als je op de hei loopt te wandelen ontstaan de leukste gesprekken. Waarom doen we dat dan niet wat vaker? Omdat dat verdorie zo enorm indruist tegen ons calvinistische principe van hard werken. “Tijd is geld” en zo.

 

Elk bedrijf heeft met haar management team weleens een zogenaamde hei-sessie gehad. Om zogenaamd “out-of-the-box” te gaan denken, op nieuwe ideeen te komen en te gaan innoveren. Maar die sessies komen meestal niet veel verder dan een klein vd Valk zaaltje waar we vooral binnen gaan zitten ronddraaien in cirkels. Niks out of the box. Niks hei sessie.

Ga verdorie naar buiten en ga echt de hei op. Doe niks, kijk een beetje om je heen en wees stil.

Doe niks en kom op goede plannen. Gebruik je vakantie om alles, maar dan ook alles, uit te zetten en je zult verbaast staan van de nieuwe energie en leuke nieuwe initiatieven na je vakantie. 

Ik zal er zelf ook eens over nadenken.

 

 

Deel dit bericht

Back